Юунд би ийнхүү утга төгөлдөрөөс
Төгөлдөр бус руу тэмүүлж
Юу ч үгүй хоосонг хүссэн бодолд
Бэдэртэж унаж тусан зүтгэнэ вэ
Хэмжээ хязгаар үгүй бүрэнхийн дунд
Сэвхийх салхи үгүй чимээгүйн гүнд
Хэмлэх хэн нэгэн үгүй аниргүйг мэдэрч
Хэзээ л ийм тайван байснаа санах гэж тэр үү
Гэвч хүсэл ер нь л тогтворгүй юм
Гэнэ гэнэхэн санаа алдсанаа мартаж
Галзуу юм шиг хашгирч орилж
Гараа савчин бүжиглэмээр болох
Энэ хоёр нэгдмэл оршин байж
Энэ сэтгэл минь тогтон байх шиг . . .

***************************

Юунд би ийнхүү утга төгөлдөрөөс
Төгөлдөр бус руу тэмүүлж
Юу ч үгүй хоосонг хүссэн бодолдоо
Бэдэртэж зүтгэнэ вэ
Сэв хийх салхи үгүй бүрэнхийн дунд аниргүйг мэдэрч
Сэтгэлээ нуусан харанхуйн шидийг совиндоо зурна вэ?
Хэмжээ хязгаар үгүй бодлын дайдад, зүрхэн тольтод
Хэн нэгний гуниглах чимээнээс өөрийгөө аргамжаад
Буй мартагдавч буйдхан эргэх хүмүүний заяанаа
Буцаад явахаа мартан алдаад амьдралд шунана вэ ?
Гэнэ гэнэхэн санаа алдахуйяа сэтгэл хөндүүрлэнэ
Гэзгээн задлаад бодолд дарагдхуйяа өөртөө хэмлэгдэнэ
Эхлэлгүй төгсгөлгүй гинжин хүрдэнд шүлэг шигээ амьдархад
Ээжий сүүний цэгээн дусал сүнс амирлаана